Kamilpelka.com | Organic Edition 1.9

Wczoraj dotarł wreszcie do mnie zamówiony statyw Velbon Ultra Luxi SF (z niewiadomych przyczyn zawsze w sklepach pisany z myślnikiem — "Lux-i", zamiast - jak na stronie producenta - "Luxi"). Mimo starań nie udało mi się nigdzie w Sieci znaleźć jakiejkolwiek recenzji bądź testu, więc kupowałem go nieco w ciemno. Postaram się zatem sam przedstawić swoje pierwsze wrażenia.

Po pierwsze - statyw nie jest najtańszy (jak dla amatora - bo wiadomo, że można znaleźć statywy profesjonalne za 5000 zł i więcej). W każdym razie, razem z dostawą zapłaciłem za niego 275 zł. Dużo czy mało - sprawa do indywidualnego osądu.

Po drugie - dlaczego akurat Velbon Ultra Luxi SF? Od dłuższego czasu męczył mnie mój nabyty dawno temu na Allegro tani, aluminiowy, trzeszczący i WIELKI (nawet po złożeniu - ponad 60cm) statyw. Ok, tak naprawdę nie denerwowało mnie to, że był z Allegro, ani to, że był tani (czyt. badziewnie wykonany). Nie przeszkadzało mi nawet to, że trzeszczy. Za to wyjątkowo irytowały mnie jego gabaryty. Jak zarzuciło się na plecy plecaczek foto (z kilkoma szkłami, lampą i body w środku) a do tego jeszcze próbowało się podwiązać gdzieś ten wielgaśny statyw, wyglądało się nieco jak student na podejściu do schroniska w Tatrach.

Stwierdziłem zatem, że czas na zmiany. Oto kilka kryteriów, jakimi się kierowałem szukając następcy:

• Po pierwsze i najważniejsze - musiał być jak najmniejszy po złożeniu.
• Musiał unieść dSLR z min. 1kg obiektywem,
• Po rozłożeniu musi mieć ponad metr,
• Miał być porządnie wykonany,
• Najlepiej żeby miał głowicę kulkową,
• Nie byłoby źle, gdyby pozwalał na fotografię macro (kilkanaście centymetrów nad ziemią),
• Mogłaby być szybkozłączka.

Velbon Ultra Luxi SF spełnia wszystkie wymienione postulaty, za wyjątkiem ostatniego  - co - muszę przyznać - nawet niespecjalnie mi przeszkadza. Nie trzeba nosić pod aparatem płytki, która miejscami (przynajmniej w starym statywie) mi przeszkadzała. Za to w Luxi SF aparat dokręca się bardzo szybko i wygodnie (bez kręcenia aparatem, czego się obawiałem — wystarczy obracanie głowicą kulkową po przyłożeniu aparatu - stąd charakterystyczny kształt "nakrętki" na brzegach głowicy).

Dane techniczne

Jakość wykonania

To jest pierwsze, co uderza po wzięciu statywu do ręki. Nie mam pojęcia z jakiego stopu go zrobiono, ale jest zarówno lekki (niemal jak aluminium), jak i dający poczucie solidności i "spójności" (w przeciwieństwie do jego aluminiowo-allegrowego poprzednika).

Funkcjonalność

Mając pierwszy raz do czynienia z głowicą kulkową (w tym przypadku, zgodnie z informacją na stronie producenta - jest to model PH-353), obawiałem się nieco dwóch rzeczy - stabilności aparatu po zablokowaniu w wybranej pozycji oraz braku rączki do "panoramowania". Jak się okazało - niesłusznie. Po "rozluźnieniu" bardzo wygodnie i o wiele bardziej naturalnie niż w przypadku tradycyjnej głowicy można ustawiać aparat w dowolnej pozycji (horyzontalnej/wertykalnej) i pod dowolnym kątem. Po zaciśnięciu motylka aparat jest bardzo stabilny - nic się nie obsuwa czy nie kręci.

Druga sprawa - rozkładanie nóżek. Nie ma tu żadnych motylków czy innych "tradycjnych" zacisków. Zamiast tego - zgodnie ze wskazówką wydrukowaną na nóżkach - należy każdą z nich przekręcić. Słychać wtedy cztery kliknięcia - każde z nich oznacza odblokowanie kolejnych sekcji. Do zablokowania wystarczy "zakręcić" nóżkę w przeciwną stronę. Może brzmi to dziwnie, ale w praktyce naprawdę fajnie działa.

Kolejna rzecz - tryb "macro". Po odkręceniu wewnętrznej, czarnej rurki (która daje dodatkową wysokość, na jaką możemy podnieść głowicę) i przerzuceniu trzech czarnych zatrzasków, możemy bardzo szeroko rozłożyć nóżki, dzięki czemu statyw jest w stanie uzyskać minimalną wysokość 17,8cm, co pozwala wykonywać zdjęcia macro.

Podsumowanie

Velbon Ultra Luxi SF sprawił na mnie bardzo pozytywne wrażenie - jest niezwykle kompaktowy (do tego stopnia, że jestem w stanie włożyć go do ŚRODKA mojego Mini Trekkera!), solidnie wykonany i dający szereg ciekawych funkcjonalności — od zdjęć macro, poprzez wygodne rozkładanie nóżek, po wymienną głowicę kulkową.

Za minus niektórzy mogą uznać brak szybkozłączki (którą jednak można dokupić osobno) czy poziomic (choć ja nigdy nie zwracałem na nie uwagi nawet kiedy je miałem w poprzednim statywie).