• Miałem trochę wolnego czasu,
• WordPress 3.0 i nowy defaultowy theme twentyten — korciło mnie, żeby po raz pierwszy na nim poeksperymentować (sporą część stylów tekstowych zostawiłem właściwie niezmienioną),
• CSS3 — jako że coraz więcej przeglądarek zaczyna sensownie to obsługiwać, czas był wielki nimi się pobawić,
• Od dawna miałem zamiar wdrożyć sobie skin skalowalny,
• Miałem zachciankę, żeby zmajstrować temat kompletnie pozbawiony grafiki dekoracyjnej.

To tyle

Ale od początku – w czasie obrabiania fotek z niedawnego spaceru (a konkretniej w czasie robienia HDRa z 3 ujęć w Photomatiksie) zauważyłem ciekawą rzecz. Załadowałem bezpośrednio 3 RAWy (.CR2 – z mojego 50d) do Photomatixa i kliknąłem dwa kolejne buttony prowadzące prosto do tonemappingu. Moim oczom ukazał się ten oto powalający rezultat:

Photomatix - HDR z RAWów

No ok, bracketing był dość standardowy (-2,0,+2 EV), scena wprawdzie trochę kontrastowa, ale bez przesady – żeby aż TAK sobie nie poradził z tym słońcem??

Pomyślałem zatem, że sprawdzimy Enfuse. Nie wiem wprawdzie, czym różni się „fuzja” ekspozycji od „HDR” – na poziomie teoretyczno-algorytmicznym — dla mnie ważne jest, żeby rozciągało rozpiętość tolalną . Oto efekt.

Fuzja ekspozycji za pomocą EnfuseGUI

No cóż, o niebo (nomen omen) lepiej, prawda? Znacznie bardziej przyzwoity start do dalszych obróbek.

I właściwie tu miałem skończyć posta, gdyby nie fakt, że przed momentem sprawdziłem inne podejście w Photmatiksie. Mianowicie zamiast ładować bezpośrednio RAWy — najpierw je wywołałem w Adobe Camera Raw (na kompletnie defaultowych ustawieniach), a dopiero powstałe w ten sposób JPEGi użyłem w Photomatiksie do wygenerowania HDRa.

Jakież było moje zdziwienie, gdy zobaczyłem to:

Photomatix - HDR, ale z JPEGów

Hmmm. Wyglądałoby zatem na to, że Photomatix ma niewąsko skaszanione wywoływanie RAWów. Inaczej tego sobie wytłumaczyć nie mogę.

Zwracam przy okazji uwagę, że w jasnych tonach między gałęziami drzewa Photomatix poradził sobie tutaj dużo lepiej, niż Enfuse (przypominam — oba programy na „defaultach”). Wygląda to tak, jakby Enfuse operował na duuużo większym „promieniu” pixeli, stąd takie halo. Być może można to jakoś obejść suwając suwaczkami w EnfuseGUI, ale ja za bardzo nie lubię się w ten sposób bawić .

I na koniec bonus — Photomatix, ale robiący „fuzję” zamiast HDRa (też z JPEGów — RAWów już odechciało mi się w nim testować):

Photomatix - fuzja

Cóż, wygląda więc na to, że na przyszłość będę musiał jednak znów rozważyć Photomatixa do składania HDRów/fuzji ekspozycji (choćby ze względu na lepsze efekty w drzewach ). Muszę tylko pamiętać, żeby nigdy nie ładować do niego RAWów…

Nowa wersja - KP2

1. Rotujące najnowsze zdjęcia – te posty, w kórych pokazuję jakieś kolejne, pojedyncze (czasem 1 + kilka dodatkowych) zdjęcie. Rodzaj fotobloga.
2. Galerie - całe serie zdjęć – z jakiejś imprezy, spotkania, wycieczki, wyjazdu. Część z nich będzie wymagać hasła dostępu, jako że czasem będą to jakieś imprezy rodzinne i nie każdy może sobie życzyć widnieć na tej stronie (to nie Nasza Klasa ). Dlatego jeśli uważasz, że powinieneś mieć dostęp do danej galerii — daj znąć, a prześlę Ci hasło.
3. Zasadnicze posty – wszystko to, co nie jest „fotoblogiem” – podzielone na 3 kategorie: Obrazy (wpisy okołofotograficzno-designerskie), Technika (gadżety, Windows, PC itp.) i Inne (nie wymaga komentarza).
4. Ostatnie komentarze – 4 ostatnie komentarze z całego bloga.
5. Archiwum – sposób na przeglądanie całego archiwum poprzez wyszukiwanie lub oglądanie postów skategoryzowanych pod określonym tagiem.
6. RSS – linki do feedów z danej kategorii.

Cóż, that’s all folks . Mam nadzieję, że nowy design przypadnie do gustu tym kilku osobom, które tu czasem wpadają. Czekam na opinie (najchętniej te negatywne, bo od pozytywów to jest wspomniany portal ;)) i info o ewentualnych wyłapanych bugach.

Postanowiłem zatem trochę poszperać w Necie i zobaczyć z czym wiązałaby się ewentualna przesiadka na system 64bit. Nie ma wprawdzie jeszcze zbyt wielu źródeł zw. z 64-bitowym Windows 7, ale myślę, że spokojnie można założyć analogię z istniejącą alternatywą Vista 64bit vs. 32bit.

Oto do jakich wniosków doszedłem po mojej lekturze.

Pamięć

Pierwsza i podstawowa zaleta systemu 64-bitowego: będzie pozwalał wykorzystać więcej niż 4GB pamięci RAM (teoretycznie maksymalnie do 128GB – choć na dzień dzisiejszy wciąż jeszcze nieliczne płyty główne pozwalają załadować taką ilość).

Nie ma jednak róży bez kolców:

• Jak już kupujesz Windows 64bit – nie ma sensu brać mniej niż 4GB RAM (czyli $$$ leci…).
• 32-bitowe aplikacje wciąż obowiązywać będą te same ograniczenia, co na Win 32bit – pojedynczy proces wciąż będzie mógł mieć dostęp najwyżej do 2GB/4GB ram.

Jako że oprogramowania prawdziwie 64-bitowego jest wciąż jak na lekarstwo – i najczęściej są to produkcje albo światowych potentatów, albo pojedynczych zapaleńców – najbardziej martwi mnie to ograniczenie w dostępie do pamięci programów 32-bitowych. Jeśli jednak rozumiem to poprawnie, chodzi tutaj o ograniczenie przypadające na jeden proces! Czyli w sytuacji z jaką miewam do czynienia na codzień – gdy mam jednocześnie uruchomionych kilka pamięciożernych aplikacji (Photoshop, Firefox, Thunderbird i jeszcze parę innych) – i tak sytuacja na Win 64bit będzie o niebo lepsza . 2GB max dla PS, 2GB max dla Firefoxa itd. Multitasking powinien dostać niezłego kopa .

Sterowniki

Tutaj następuja zasadnicza zmiana zasad:

• żadne sterowniki 32-bitowe nie będą działać na Win 64bit. Dlatego dobrze jest się wcześniej upewnić, że mamy sterowniki dla całego swojego hardware’u — korzystając z Microsoftowskiego Centrum Zgodności. Można tam też przy okazji sprawdzić, które aplikacje 32-bitowe będą miały problemy z uruchamianiem na Win 64.
• nie będzie można instalować sterowników niepodpisanych cyfrowo (!!!). Pamiętasz komunikaty z Win XP albo Visty 32-bit informujące, że sterownik, który chcesz zainstalować nie jest autoryzowany przez MS? No to w wersji 64-bit już tego komunikatu nie zobaczysz — bo takiego sterownika po prostu nie da się zainstalować. Dobrze czy źle? Z jednej strony dobrze, bo mamy mamy jasność, że dostajemy do ręki tylko certyfikowane i stabilne drivery. Z drugiej strony źle, bo dzięki takiej polityce trudniej będzie pisać sterowniki mniejszym firmom czy zapaleńcom – co skutkować zapewne będzie mniejszą ogólnie ilością dostępnych driverów…

Wydajność

Generalnie rzecz ujmując, oprogramowanie 64-bitowe pod Windowsem 64-bit zawsze powinno być szybsze od 32-bitowych odpowiedników pod tym samym hardware’m (choćby z racji lepszego zarządzania pamięcią). Nieco gorzej ma się sprawa z oprogramowaniem 32-bitowym uruchamiane na Win 64bit — korzystać ono musi ze specjalnej warstwy emulującej WoW64 – co oznacza, że może działać nieco wolniej niż na wersji 32-bit Windows. Ale wcale nie musi – patrz przykład Photoshopa CS3 przytoczony na jednym z forów. Dobrze też jest rzucić okiem na kilka testów wydajnościowych przeprowadzonych przez serwis ExtremeTech (porównali tam różne aplikacje, z kilkoma grami włącznie). Wyniki z całą pewnością nie można uznać za jednoznaczne.

Reasumując, nie wydaje mi się pozbawionym sensu założenie, że z biegiem czasu sytuacja w kwestii wydajności (jak i dostępności natywnego 64-bitowego softu) ulegać będzie poprawie, na rzecz 64-bitowych wersji Windows. Praktycznie wszyscy dysponują już dziś procesorami w tej architekturze (z wyjątkiem może wybiedzonych netbooków), 4GB ramu natomiast już dziś stanowi bardzo niski sufit, więc migracja na Win 64bit na pewno nie będzie maleć.

Kompatybilność

Poza wspomnianą wyżej kwestią sterowników (które są zupełnie niekompatybilne z wersją 32-bitową) — wg mojego rozeznania, WoW64 sprawuje się dobrze i nie ma większych problemów z aplikacjami, których używam na codzień (najważniejsze, że działa PS CS3 ).

Myśli końcowe

Jest z pewnością jeszcze kilka innych powodów przesiadki na 64-bitową architekturę wraz z nowymi Okienkami (jak np. zwiększone bezpieczeństwo zw. z hardware’ową obsługą DEP), ale z punktu widzenia zwykłego śmiertelnika ma to już raczej znaczenie marginalne.

W mojej ocenie – po rozważeniu wszystkich czynników – chyba jednak warto, i kiedy Win 7 ujrzy światło dzienne – skuszę się chyba na wersję 64-bitową. Moje 3GB ramu ciśnie mnie już teraz, kolejne 1 pewnie niewiele poprawi sytuację – szarpnę się już więc pod koniec roku i na nowy hardware + min. 8 GB ramu (nie licząc tych kilkuset złociszy na sam Win). Z tego co wiem, najważniejsze programy których używam chodzą pod nową arkchitekturą bez problemów, PS CS3 jest nawet szybszy, ogólnie multitasking i uruchamianie aplikacji powino być zauważalnie poprawione. Z tego co sprawdziłem w bazie MS, sterowniki do mojego sprzętu też już są. Zatem czas chyba najwyższy pożegnać się z generacją hardware’u, który służył przez lepszą część dekady i patrzeć z nadzieją w przyszłość

Źródła:

• http://zone.ni.com/devzone/cda/tut/p/id/5709
• http://support.microsoft.com/kb/946765
• http://windowshelp.microsoft.com/Windows/en-US/help/41531554-d5ef-4f2c-8fb9-149bdc5c8a701033.mspx
• http://stackoverflow.com/questions/639540/how-much-memory-can-a-32-bit-process-access-on-a-64-bit-operating-system
• http://www.start64.com
• http://msdn.microsoft.com/en-us/library/aa366778.aspx
• http://www.extremetech.com/article2/0,2845,2280808,00.asp
• http://www.ephotozine.com/topic/t-55310
• http://www.microsoft.com/windows/compatibility/

Tym razem, dla odmiany, zapędziłem do roboty WordPressowe Custom Fields (do obrazka przy najnowszym poście). Kiedy obrazek nie jest zdefiniowany, następuje wstawienie domyślnej grafiki (logo) – jak przy tym poście. W przeciwnym razie dałem sobie do wyboru jeszcze możliwość ustawienia, czy obrazek będzie miał przezroczyste tło (na wypadek wyciętych grafik w 24bit PNG) – tak, żeby mógł nieco wystawać poza ciemnoszary obszar tła.

Ponadto zmniejszyłem ilość starszych postów wyświetlanych pod najnowszym oraz usunąłem z sidebara widgety z ostatnimi komentarzami i listą archiwalnych miesięcy.

Druga, kosmetyczna zmiana ma miejsce na stronie z fotkami. Zdjąłem ciemne tła z podstawowych albumów.

Po pierwsze i najważniejsze – inna platforma. Zamieniłem Drupala na WordPressa. Doszedłem po prostu do wniosku, że do moich skromnych wymagań nie potrzeba aż takich możliwości, jakie daje D.

Ponadto znalazłem fajny plugin do galerii (NextGen Gallery), a i panel administracyjny WP jakoś bardziej zachęca mnie do postowania.

Kolejna sprawa – olałem tym razem kompletnie IE6. Wiem, że to wciąż najbardziej popularna przeglądarka (przynajmniej ogólnie rzecz ujmując), ale nie prowadzę tego sajtu dla szerokiego ogółu, a i tak wszyscy, którzy tu zaglądają (czyli w sumie może z 4 osoby ) używają normalnych przeglądarek. Do tego sam M$ zaczął wpychać IE7 przez autoupdate, więc szkoda mi było czasu i nerwów, a możliwość korzystania z PNG z 24-bitową przezroczystością i wszystkich selektorów CSS 2.1 (jak np. „input[type=text]„) była zbyt wielką pokusą.

Jeśli idzie o typografię, postanowiłem tym razem trochę zaszaleć (kosztem Waszych procesorów) i skorzystać z sIFR3, dzięki czemu mogłem w nagłówkach zastosować jedną z moich ulubionych czcionek (Myriad Pro). Nie przyspiesza to niestety renderowania strony, ale co tam – na lepsze rozwiązanie i tak przyjdzie pewnie długo czekać.

Wprawdzie zostało mi jeszcze kilka rzeczy, które chciałbym dopracować (jak np. tooltipy) ale myślę, że mogę się tym zająć już „live”. Poza tym nie mogłem się już doczekać :P .

No cóż, mam nadzieję, że tym razem dłużej będzie mi się podobał ten design. Poza tym zostawiłem sobie kilka furtek do ciekawych – myślę – updateów okolicznościowych. Zobaczymy, co z tego będzie ;).

UPDATE: Byłbym zapomniał – przy okazji zmieniłem również hosting. Długo zastanawiałem się między Bluehost a Dreamhost. Koniec końców wybrałem ten drugi, z kilku względów. Po pierwsze, można u nich hostować repozytoria SVN, co z pewnością może przydać się w pracy. A po drugie – trafiłem akurat na promocję i dostałem nielimitowaną pojemność dysku i bandwidth

• 1920 x 1200
• 1680 x 1050
• 1440 x 900
• 1280 x 1024
• 1024 x 768
• QVGA (Windows Mobile)

Jeśli dobrze widzę, projekt oparty jest na najnowszym rdzeniu OO (2.4) więc nie ma ryzyka, że ominęły nas jakieś istotne poprawki wprowadzane ostatnio w "rdzeniowej" wersji. Generalnie rzecz ujmując – polecam każdemu użytkownikowi OO :).