Budowa zewnętrzna

Głównie plastik, pokryty taką typową „htc-owską” gumą, znaną mi np. już z HTC TyTN II. Miłe to to w dotyku, ale zostawia się na tym po jakimś czasie tłuste ślady po palcach. Z drugiej strony – nie rysuje się jak glossowy plastik w iPhonie (porównanie z tym telefonem pojawi się pewnie jeszcze nie raz ). „Ramka” z przodu naokoło całego wyświetlacza zdaje się być jakimś metalem (jest zimniejsze w dotyku), wykończonym na matowo.

Wrażenie ogóle: telefon jest lekki i cienki – dobrze leży w dłoni (szczególnie jak się ma dużą), nie ciąży, nie ślizga się.

Co do wyświetlacza – niestety nie jest pokryty żadną oleofobiczną (tak to się chyba nazywa) substancją a’la iPhone, w zw. z czym często się sięga po wewnętrzną stronę t-shirta. W słońcu widać te smugi po paluchach szczególnie mocno. Z drugiej strony niedawno bawiłem się chwilę iPhonem 3GS i muszę powiedzieć, że po tejże cudownej substancji „odbijającej” odciski palców oczekiwałem czegoś więcej…

W kwestii jasności wyświetlacza – jak to AMOLED – w pomieszczeniach jest „wow”, na słońcu „ojoj”. Quid pro quo…

Ostatnia sprawa – tylna klapka. Bardzo nie podoba mi się patent na jej otwieranie. Zamiast sprawdzonego w wielu telefonach „zsuwania” jest „odłupywanie” paznokciem. Nie dość, że za każdym razem się boję, że urwę jakiś zatrzask, to jeszcze tym sposobem – przynajmniej u mnie – klapka po zatrzaśnięciu odstaje z jednej strony minimalnie bardziej. Nie czuję się komfortowo, jak czuję pod palcem, że mogę ją sobie dociskać (nie mówiąc o tym, że lekko to skrzypi). Ciężko mi powiedzieć, co Tajwańczycy chcieli tym sposobem osiągnąć…

Zasięg

Jako że ta kwestia pojawiała się już często przy okazji brata-bliźniaka (Nexus One), pewnie też wypada o tym powiedzieć ze dwa słowa. Krótko – z tego co zaobserwowałem do tej pory, jest lepiej, niż na moim poprzednim telefonie. Nie przeprowadzałem jednak żadnych gruntownych pomiarów – mówię o takim zwykłym odczuciu w czasie użytkowania. Przeglądałem WWW, tweetowałem, bawiłem się mapami Google i tylko raz widziałem, że zasięg spadł mi do EDGE — ale to w mojej ocenie wina tylko i wyłącznie zasięgu Orange, jaki mam u siebie (na szczęście zmieniłem operatora i już teraz widzę, że ten problem to przeszłość).

W chwili kiedy to piszę – mam stały HSDPA w Play — w miejscu, gdzie przedtem miałem EDGE na Orange. Zatem wydaje mi się, że tego typu problemy mimo wszystko są kwestią problemów operatora.

Aparat

Wiedziałem na co się decyduję przechodząc z i8910. HTC raczej nie jest znany ze swoich aparatów. Ale i tutaj mile się zaskoczyłem. Aparat jest naprawdę szybki – łapie ostrość i trzaska samą fotkę dużo lepiej, niż się spodziewałem. Do tego fajnym bajerem jest łapanie ostrości w miejscu, w którym się stuknie w ekran (pewnie o to Apple też się przypierniczył do HTC w swoim pozwie, ale dla mnie bomba ).

Jeszcze innym aspektem które mile mnie zaskoczył to pomiar światła — nagle fotki nie są prześwietlane .

Generalnie jeśli ktoś ma zamiar robić zdjęcia tylko tym telefonem, to raczej nie jest najlepszy wybór – ale jako aparat „pomocniczy” – wg mnie daje radę.

Software

To jest to, w czym Desire lśni. A jednocześnie podstawowy powód, dla którego zmieniłem telefon z Symbiana S60v5. Po kilku bolesnych i drogich lekcjach nauczyłem się, że hardware jest naprawdę mało ważny — liczy się przede wszystkim wsparcie software’owe danej platformy.

Android Market nie może nie robić wrażenia na kimś, kto poprzednio był na Windows Mobile i Symbianie. W tej chwili zdaje się 50,000 aplikacji – w jednym miejscu, do wyboru, do koloru. Kilka klików i zainstalowane. Coś pięknego . Łyżką dziegciu w tej beczce miodu jest fakt, że Polacy nie mają dostępu do płatnych aplikacji (jeszcze), o czym dowiedziałem się już po zakupie telefonu. Z tym, że mi osobiście do tego momentu to jeszcze nie przeszkodziło w niczym. Zasoby aplikacji darmowych i tak są nieprzebrane.

Jeśli chodzi o design: Android z HTC Sense jest po prostu piękny w porównaniu ze wszystkim, co widziałem do tej pory (tak, z iPhonem włącznie). Świetne ikony, płynne animacje, śliczne gadżety — to wszystko naprawdę robi wrażenie. Rzeczone animacje może nie są aż tak płynne jak na dziecku Jobsa (szczególnie jak się ma włączoną tapetę live), ale najwyraźniej taka jest cena za otwartość i konfigurowalność systemu. Mi osobiście na tym zależy bardziej – ale rozumiem, że mogą być i inne opinie. Dla mnie Desire ma tu co najlepsze z obu światów.

Następna rzecz — dla osób korzystających z usług Google’a (Gmail, kalendarz) nie ma lepszego systemu dla telefonu. Dla odmiany — tym razem wszystko po prostu działa! Jeden klik, i doskonała synchronizacja kontaktów, maili, wydarzeń w kalendarzu. Denerwować wprawdzie może, że telefon synchronizuje wszystkie kontakty (i nie mamy na to nijak wpływu) ale po przeczytaniu kilku porad na xda-developers.com można szybko się zorientować jak zrobić sobie porządek w kontaktach po stronie G (np. wykopać wszystkie, które są dodane z automatu). Poza tym kiedy się już pododaje te naprawdę istotne kontakty do grup i wyłączy pokazywanie tych, które nie mają przypisanych numerów telefonów — nagle i tak przestajemy widzieć niepotrzebnych ludzi w telefonie.

I wreszcie to, czego tak bardzo chciałem na Symbianie — absolutna konfigurowalność ekranu (ekranów!) startowego. Nareszcie to ja decyduję, jak wygląda mój telefon. Nic dodać.

Konkluzja

Dla mnie jest do do tej pory zdecydowanie najlepszy telefon jaki miałem. I nie mam tu na myśli specyfikacji sprzętowych (np. i8910 miał zdecydowanie lepszy aparat czy możliwości multimedialne), ale moje ogólne zadowolenie z tego co otrzymałem. Wreszcie mam szybki i konfigurowalny telefon ze świetnym wsparciem software’owym, pięknie zaprojektowanym systemem, dla odmiany użytecznymi widgetami i doskonale synchronizujący się z „cloudem”.

Jeśli ktoś, podobnie jak ja, próbował WM6.5 i ten okazał się za brzydki, Symbiana — i na nim zawiódł się przez jego hermetyczność i niedostatki w ergonomii, a iPhone’a jednak zostawia sobie na czas, kiedy zamarznie piekło — to jest imho dobry wybór.

Update (2010-04-26):

Jako że v słusznie wytknął mi, że nie wspomniałem o dwóch (dla niektórych pewnie dość istotnych) kwestiach — nadrabiam:

Bateria: wprawdzie wspomniałem o tym w komentarzu do innego wpisu, ale żeby było w jednym miejscu, powtarzam — z baterią w HTC Desire jest nieźle (jak na smartphone, oczywiście). Pomimo że to 1400 mAh (vs 1500 w mojej poprzedniej i8910) nie wiem, czy to kwestia sposobu w jaki Android zarządza procesami, czy też czegoś innego – ale przy normalnym użytkowaniu wyciągam ~150% tego, co mogłem na poprzednim telefonie. Z tym, że wtedy musiałem się niewąsko nagimnastykować, żeby “zoptymalizować” zużycie baterii — tutaj jadę na ustawieniach właściwie “z pudełka” – nie wyłączałem automatycznego wyboru sieci, mam wł. dane w tle. Dodać jednak muszę, że samo połączenie komórkowe dla danych włączałem tylko kiedy potrzebuję (bardziej ze względu na koszt, niż baterię).

Video rozmowy: no cóż – o ile wiem – Android do tej pory w ogóle nie ma wsparcia dla tej funkcjonalności i żaden z telefonów opartych na tym systemie (o ile wiem) nie ma w zw. z tym przedniej kamery. Tak też sprawa ma się z Desire. Jeśli ktoś musi koniecznie widzieć rozmówcę — to nie ten telefon

Nawiasem – jako że pojawiało się to pytanie – mam (kupiony w x-kom.pl) telefon dokładnie w takich kolorach, jak w tym video.

Kliknij żeby zobaczyć video.

i8910 to naprawdę świetny hardware — doskonały ekran, świetne głośniki stereo, naprawdę niezły aparat jak na komórkę, nagrywanie w 720p. Ale jako narzędzie „biznesowe” nie sprawdza się zupełnie. Konieczność instalowania zewnętrznego softu żeby móc dowolnie konfigurować powtarzalność eventów w kalendarzu? Dajcie spokój… Brak możliwości jakiegokolwiek sensownego konfigurowania ekranu startowego: samsungowski ekran z widżetami to jakiś żart – kompletny brak API do pobierania informacji z kalendarza (!!!) skutkiem czego nie było nawet widżetu wyświetlającego nadchodzące wydarzenia. A na defaultowy symbianowy ekran lepiej spuścić zasłonę milczenia.

Zatem mam już na koncie sprawdzone:

• Windows Mobile 6.5
• Symbian S60v5

I oba mają (jak dla mnie) wielkie wady. Został mi właściwie jeden wybór (kiedy kupię srajfona, zamarznie piekło) — Android. A zatem — tadaaaaaaa – unboxing HTC Desire:

Ostrożnie z ogniem przy telefonach ;)

Dość fajnie wykonane, sztywne, rozsuwane pudełko.

Oto i On.

Akcesoria: papiery, ładowarka (składająca się z 3 części - sic! - m.in. kabla usb używanego z kompem), słuchawki z pilotem, gąbki na słuchawki.

Jak już oswoję się parę dni z fonem, pewnie napiszę parę słów jak się sprawuje. To, co widzę już teraz, to:

• Android 2.1 + Sense UI robią NIEPORÓWNANIE większe wrażenie wizualne, niż iPhone OS (miałem okazję bawić się iPhonem 3GS parę dni temu).
• Ekranów zupełnie nie ma co porównywać (na korzyść Desire, oczywiście – AMOLED 800×480).
• Prędkość może nie jest tak idealnie płynna jak na iPhone – ale naprawdę ciężko się jej czepiać, bo jest naprawdę niewielka różnica — a złożyć to można na karb faktu że Android jest otwarty i nieporównanie bardziej konfigurowalny.

To na razie tyle…

Nie zmienia to jednak faktu, że już dziś posiadacze telefonów opartych na WM mogą cieszyć się choćby natywnym supportem dla YouTube w Operze Mobile – a to dzięki Flash Player Lite 3.Poniżej wrzuciłem króciutki filmiki z mojego HTC TyTN II, gdzie widać wyraźnie, że z YouTube można korzystać całkiem swobodnie, bez konieczności używania – jak jeszcze do niedawna – żadnych zewnętrznych aplikacji poza przeglądarką Opera Mobile:

Niestety program przechwytujący nie radził sobie najlepiej, przez co wygląda na to, że nie działa to zbyt płynnie. W rzeczywistości jednak jest inaczej – wszystko działa całkiem przyzwoicie ( w takich chwilach można się cieszyć, że nie wydało się tych pieniędzy na iPhone’a ).

Flash lite ma jednak swoje ograniczenia i z całą pewnością nie pozwala korzystać z Sieci – a przede wszystkim ze wszystkich site’ów hostujących filmy – tak swobodnie, jak komputer desktopowy. Mam zatem nadzieję, że pełny Flash na Windows Mobile dostępny będzie już niedługo (mam przy tym nadzieję, że będzie można z niego korzystać nie tylko w badziewnym Internet Explorer Mobile).