Jeszcze a propos ostatniej fotki: nowootwarta (ja przynajmniej jej ostatnio nie widziałem) część Arboretum w Wojsławicach. Widać, że trochę jeszcze tutaj mają do zrobienia, ale już teraz jest to świetne miejsce żeby przyjechać i posiedzieć sobie na trawce, nad wodą, w otoczeniu ciekawych roślin.
Jedna z fotek z tradycyjnego już majowego wyjazdu 
Poprawiny były niezwykle słoneczne, w związku z czym w ogrodzie siedziało się bardzo przyjemnie. Hani chyba też się podobało — szczególnie zrywanie kwiatków z klombów :P . Oby pani R. nie zauważyła…
Wnętrze małego kościółka w Przylesiu Dolnym. Na chwilę przed ślubem Daniela.
Gdybym miał odpowiedzieć na pytanie: „Dlaczego akurat HTC Desire?” — pewnie mógłbym opowiadać o poziomie konfigurowalności systemu, prawdziwie użytecznych funkcjach „biznesowych” — ale w sumie i tak wystarczyłoby pokazać to 
Nawiasem – jako że pojawiało się to pytanie – mam (kupiony w x-kom.pl) telefon dokładnie w takich kolorach, jak w tym video.
Cóż, wreszcie się stało. Symbian zdecydowanie nie spełnił swojego zadania jako PDA. Od długiego czasu nie dawało mi to spokoju.
i8910 to naprawdę świetny hardware — doskonały ekran, świetne głośniki stereo, naprawdę niezły aparat jak na komórkę, nagrywanie w 720p. Ale jako narzędzie „biznesowe” nie sprawdza się zupełnie. Konieczność instalowania zewnętrznego softu żeby móc dowolnie konfigurować powtarzalność eventów w kalendarzu? Dajcie spokój… Brak możliwości jakiegokolwiek sensownego konfigurowania ekranu startowego: samsungowski ekran z widżetami to jakiś żart – kompletny brak API do pobierania informacji z kalendarza (!!!) skutkiem czego nie było nawet widżetu wyświetlającego nadchodzące wydarzenia. A na defaultowy symbianowy ekran lepiej spuścić zasłonę milczenia. Czytaj dalej
Miałem tylko kilka chwil, żeby spróbować zrobić małemu kilka zdjęć — w półmroku, bojąc się, że każde szczęknięcie migawki może obudzić Kubę. A jako że spał snem lekkim, po – jak się dowiedziałem – niespokojnym i pełnym płaczu popołudniu – bałem się, że jak już obudzę, to ja będę musiał kołysać. Zatem po kilku próbach musiałem chyłkiem się wycofać…
Początek tradycyjnej już corocznej serii pt. „Poszukiwanie wiosny”
Nie wiadomo, co jest bardziej interesujące — nowa książeczka, czy talerzyk z tortem na stole 
I zdjęcie bonusowe:
Właśnie usłyszałem w TV, że za chwilę nastąpi kolejny atak zimy. I nie wiadomo, kiedy się skończy. Jest 12 marca. Po cichu liczyłem, że w pierwszy dzień wiosny będzie można wyjść chociaż w lekkiej kurtce (o t-shircie nie marzę…), wystawić twarz na słońce… na razie się na to nie zanosi. Póki co muszą mi wystarczyć reminiscencje skąpych, rzadkich w tych dniach promieni zachodzącego słońca przez „szkło”. Dobrze, że chociaż w miłym towarzystwie 
