Po 40 minutach jazdy naszym oczom ukazały się takie oto widoczki:

Po zewnętrzenej części Opactwa możne sobie spacerować dowolnie, bez kupowania żadnych biletów. Żeby zwiedzić wnętrze kompleksu i zobaczyć dziedziniec, trzeba już zapłacić 10zł od osoby:

Opactwo znajduje się tutaj:

Zgodnie z rokroczną tradycją, i tego maja nie mogliśmy sobie darować Tym razem udało nam się zarówno ominąć Dni Niemczy (całe szczęście), jak również trafić na kwitnienie wszystkich chyba tamtejszych rododendronów (znowu na szczęście). Na nieszczęście, wybraliśmy się dość późno (po 10:00) w zw. z czym przebijać trzeba się było przez nieprzebrane połacie drącego gęby i rozdeptującego wszystkie napotkane trawniki (w imię kolejnej fotki na tle kwiatków) motłochu. Szkoda gadać…

Dobrze, że chociaż flora nie zawiodła

Jak rzadko kiedy, w minioną sobotę udało mi się zmotywować i wyjść z samego rana, brodząc w śniegu, żeby zrobić kilka zdjęć czegoś, co w Polsce jest mimo wszystko dość rzadkie – ładniejszego oblicza zimy.

Mróz był wprawdzie trzaskający (-16°C), ale świecące słońce i brak wiatru sprawiły, że nie było tego aż tak czuć (no, może trochę kiedy wracałem po 2 godzinach spaceru).

Przez cały spacer w parku minęły mnie może dwie osoby (emeryci udający się na działki, a jakże), więc było tym przyjemniej.

Mimo, że do kalendarzowej zimy jeszcze trochę, to ostatnie oznaki życia roślinnego są już w zdecydowanym odwrocie.

Ze wszystkiego na spacerze najbardziej podobało mi się chyba co śnieg zrobił z drzewami i płotami — krajobraz był żywcem wyjęty z bajki.

Kto jednak nie wstał wystarczająco wcześnie, nie miał okazji zobaczyć tego w pełnej krasie — kiedy wracałem a słońce świeciło mocniej – śnieg na najcieńszych gałązkach zaczynał już znikać.

Mimo, że widoczki zimą potrafią być ładne — i tak nie mogę doczekać się już lata

Kilka tradycyjnych, małoambitnych jesiennych „spacerniaków”

Ale o tym, czego voogee tak szuka, pewnie powie już sam, jak tylko znajdzie

Wesoły Wędkarz