Dzisiaj rano dostałem takie coś. Fakt, że z phishingiem szary użytkownik Internetu styka się niemal codziennie, ale muszę przyznać, że polską próbę osobiście widzę chyba po raz pierwszy. Bardzo wiarygodne, szczególnie, że „reply-to” ustawione jest na jakiś adres @poczta.neostrada.pl 
Ciekawe, kiedy będzie o tym na TVN24 
Phishing
Update: Długo czekać nie musiałem :). Właśnie powiedzieli o tej akcji na TVN24 (13/10/2009).
To, co widać na powyższym zdjęciu, to już za niedługo (niecały tydzień, licząc od 09 / 10 / 2009) będzie Nasz Działka Wprawdzie na razie wygląda jak Afganistan (no, może trochę za zielono), ale mam niekłamaną nadzieję, że już za kilka lat będzie w tym miejscu mały domek :).
Kolejna fotka z potężnej sesji z króciutkiego urlopu w Domku.
W sierpniu miałem przyjemność spędzić czas z żoną i przyjaciółmi w wynajętym domku niedaleko Nowego Waliszowa. Zaraz obok niego płynął cudownie zimny i uspokajająco mruczący strumyczek. Najpiękniejsze parę dni w tym roku
Tradycyjnie już, jak od kilku lat, jeden z majowych weekendów spędziłem w arboretum w Wojsławicach 
. Tym razem właściwie wszystkie okoliczności były sprzyjające — piękne słoneczko, nawet niespecjalnie dużo ludzi, w przeciwieństwie do zeszłego roku. Choć parking przed ogrodem wyglądał przerażająco. Ale, jak później okazało się, to dlatego, że nieopodal był jakiś pokaz wsiowych zespołów, odpustowe stragany itp. badziewia).
Nigdy nie uważałem się za osobę szczególnie podatną na wahania nastrojów. Mimo to od jakiegoś czasu zaczynają mi już puszczać powoli nerwy. Cholerna zima zdaje się trwać już 10 lat, ciągłe skoki ciśnienia, skrajne zmiany pogody w ciągu dnia — jak nie śnieg to deszcz, jak nie deszcz to wiatr 150km/h. Albo wszystko na raz. Nic, tylko popaść w depresję… Wiem, że był czas przywyknąć, ale czy trochę słońca i 10-15 stopni wiosną to naprawdę zbyt wiele? Czytaj dalej
Jak co roku – tygodnie przygotowań, hipermarketowy szał, stanie w garach, potem cierpienia za stołem (przecież trzeba potem to wszystko zjeść) – i już koniec :). W tym sezonie jakoś nawet nie udało mi się zrobić ani jednego typowego „rodzinnego” zdjęcia – zapomniałem zabrać spakowany już aparat .
W ramach zadośćuczynienia, postanowiłem zatem zfocić świąteczne bibeloty zakupione/zrobione, a następnie poustawiane w różnych rejonach mieszkania przez moją małżonkę. Czytaj dalej
Żeby wszystko było jasne już na początku — nie jestem kapitalistą, posiadaczem ziemskim, właścicielem fabryki czy dziedzicem wielkiej fortuny (poczterokroć niestety). Jestem zwykłym szarym człowiekiem, który żyje z pracy własnych rąk, a właściwie głowy, która tymi rękami kieruje po klawiaturze. Ściślej – o ile jeszcze tego nie wiadomo Szanownemu Czytelnikowi – dokładam co tylko umiem do powstawania witryn WWW – czy to kodowaniem, czy organizacją, czy (z rzadka) – projektowaniem takowych. Państwo, w którym przyszło mi żyć, zmusiło mnie w tym celu do założenia działalności gospodarczej. Co z resztą i tak nie byłoby możliwe bez dozy samozaparcia i cierpliwości. Oraz chrześcijańskiej (mimo że jestem ateistą) pokory, kiedy Państwo to łoi mnie po dupie niewąskimi podatkami. I ZUSem. Który płacę, czy mam dochody, czy nie. Jak wiadomo wszystkim będącym w podobnych okolicznościach.
Dlatego też – wybaczcie wszyscy językowi pyryści – WKURWIA MNIE ponad wszelką miarę widok bandy 20 tys. pierdolonych pasożytów demonstrujących w Warszawie w obronie m.in. ICHNICH PRZYWILEJÓW EMERYTALNYCH! Jako mikroprzedsiębiorca, który raczej nie może wyjść na ulicę zapalić opony w proteście przeciwko rozbójniczemu ZUSowi, pozwolę sobie zadać kilka retorycznych pytań:
I od razu może odpowiem (w kolejności):
Nie wiem jak Was, ale mnie kurwica bierze na myśl, że rocznie bulę taką kasę na każdego zasranego górnika, hutnika, kolejarza, nauczyciela czy innego związkowca — bo "jemu się należy".
No to uwaga – news – NIE MA JUŻ SOCJALIZMU! Nie podoba się?! To zróbta jak każdy normalny człowiek w wolnym kraju o gospodarce rynkowej! ZMIEŃ PRACĘ PASOŻYCIE – zamiast żerować na ciężko pracujących, płacących podatki ludziach!
W weekend jakimś cudem udało mi się znaleźć chwilkę na parę fotek (zapomniałem już, kiedy ostatnio miałem tą przyjemność — ech, mało pracy – źle, dużo – jeszcze gorzej…).
Poniżej jeszcze kilka:
Bele
Pole
Drzewo